شاید آن لحظه مسدودیست که نگاه من ،در نی نی

             چشمان تو خود را ویران می سازد و در این حسی است که

             من آن را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت.

             آه  سهم من این است     سهم منن این است     سهم من

             آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرند

از هر کی پرسیدم عاشق واقعی کیست؟! گفت : عاشق واقعی کسی است که واسه دیدن و شنیدن صدای معشوق لحظه شماری کند، همیشه بخواد با اون باشه و هر لحظه دلتنگش بشه !اما به نظر من عاشق واقعی کسیه که فقط خوشبختی معشوقش رو بخواد ، و هیچ وقت ادعا نداشته باشه که اون  فقط مال خودشه . عاشق واقعی کسیه که معشوقش توی خونه قلبش باشه نه خونه ی واقعی ، تصویرش همیشه تو شبکیه ی ذهنش حک شده باشه نه شبکیه ی چشمش ، صداش همیشه پرده ی ذهنش رو به ارتعاش در بیاره نه پردهی گوششو ، همیشه و هر لحظه به یادش زندگی کنه نه اینکه فقط باهاش باشه. عاشق واقعی کسیه که ظاهر معشوقش رو نخواد ، باطن معشوقو بخواد . عاشق یه تصویر و یه نقاشی نباشه ، عاشق طنین صدای معشوق نباشه ، بلکه باید عاشق فکرش ، قلبش و ادبو معرفت و هنر او باشد.

حالا اونایی که ادعا می کنن عاشقند ببینید این چیزها رو در خودتون می بینید ، یه عاشق واقعی هستین و هیچ کی نمی تونه منکر این حقیقت باشه

تورامن زهر شیرین خوانم ای عشق

"و شايد تنها عشق باشد که وصف اشک دل و گوهر محبت را ثبت کند."

 

آيا ممکن بود روزي او را بدست آورد ؟

و عشق، تنها عشق

مرا به وسعت اندوه زندگي برد ،

و نوشداروي ااندوه ؟

صداي خالص اکسير مي دهد اين نوش

خوشا به حاال گياهان که عاشق نورند

ودست منبسط نور روي شانه هاي آنهاست .

نه، وصل ممکن نيست

هميشه فاصله اي هست

و عشق

صداي فاصله ست.

 

                             عبور بايد کرد.

 

زندگی مال تو

 

مرگ مال من

 

راحتی مال تو

 

گرفتاری مال من

 

شادی مال تو

 

غم مال من

 

همه چی مال تو

 

ولی تو مال من

 

 

 

 

 

 

 

عشق يعنی ... وقتی توی انتخابت شک نداری.

 

 

 

      عشق يعنی ... وقتی دل پادشاهی می کنه.

 

 

 

     عشق يعنی ... وقتی اطمينان پيدا ميکنی که اون مرد دلخواهته.

 

 

 

       عشق یعنی ... وقتی مردی به دختر دلخواهش برمی خوره.

 

 

 

 

زندگي در حكم

 

يك نامه سر به مهر است ، آن را بگشاييد

يك سفر است ، به آن قدم بگذاريد

دردناك است ، تحملش كنيد

زيباست ، چشمان خود را به روي آن بگشاييد

طنز است ، بر آن بخنديد

حيرت انگيز است ، از آن لذت ببريد

شمع است ، آن را روشن كنيد

ارزشمند است ، آن را بيهوده تلف نكنيد

هديه است ، آن را باز كنيد

عشق است ، آن را ارزاني بداريد

بي انتهاست ، به دنبال آن برويد

انواري نوراني است ، در آن بدرخشيد

 

اگه این دسته گل مال شما بود به کی تقدیم می کردید...؟

زندگي قشنگه اگه با تو باشه مرگ قشنگه اگه براي تو باشه دلتنگي قشنگه اگه به خاطر تو

باشه من قشنگم اگه با تو باشم اما تو هرجور كه باشي قشنگي ...

 

بي تو اما از تو سرشارم
بي تو در خواب و با تو بيدارم
رنگ چشمانت رنگ دل تنگي
خسته اي از اين آدم سنگي
كهربايي تو
من پري در باد
تو همه شعري
من همه فرياد
آخرين بانو
سايه را بشكن
شوق بودن را زنده كن در من
آخرين بانو رنگ رويا باش
بهترين فصل قصه ما باش
از نگاه من
بهترين نامي
خسته از راه بي سر انجامي
آخرين عاشق
آخرين همراه
از شب يلدا پل بزن تا ما
حجم آغوشت وسعت درياست
بي تو اين عاشق قايقي تنهاست
آخرين بانو سايه را بشكن
سایه را بشکن

 

 

هر جا هستی  دوست دارم

فاصله یعنی تو ...

 

 

 

 

 

 

 

 

كاش ميشد اشك را تهديد كرد
مدت لبخند را تمديد كرد
كاش ميشد در ميان لحضه ها
لحظه ديدار تو را نزدك كرد

 

 

عشق شاه كليدي است كه تمام دهليزهاي قلب را ميگشايد.  

هيچ چيز نمي تواند بر عشق حكومت كند، بلكه اين عشق است كه حاكم بر همه چيز است.

با گفتن اينكه : يافتن عشق غير ممكن است، مانع ورود عشق به زندگي خود نشو، سريع ترين راه دريافت عشق، بخشيدن آن به ديگران است

زندگی بی تو محال است تو باید باشی

              قلب من زیر سوال است تو باید باشی

صحبت از خانهً من نیست فراتر از این

             شهر من رو به زوال است تو باید باشی

در شبیخون خزان مانده چه کاری

             عشق من مثل نهال است تو باید باشی

فال حافظ زدم؟ای داد غزل خوان می گفت

             زندگی بی تو محال است تو باید باشی

پیداش کردم همون حسی روکه چندوقتی بودگمش کرده بودم.بااومدنت

اون حسم پیداش شدخیلی وقت بوددلم برای اون حس تنگ شده

بوداماهرجادنبالش می گشتم پیداش نمی کردم تااینکه تواومدی توزندگیم

اونوقت اون حس وپیداکردم.اون حس چیزی نبود به جزحس دوست

داشتن وعاشق شدن.

آدميان محصول عشق را , تنها بعد از غيبت يار و تلخی صبر و تيرگی يأس درو خواهند کرد ...

آنقدر زیبایی که روم نمیشه نگاهت کنم

وقتی چشای تو به خورشید خیره می شوند خورشید از شرمساری نور خود را به ستاره ها می بخشد

پس چطور می توانم به چشای تو زل بزنم و بگویم دوستت دارم

وقتی که چشای تو می تواند به تمام زیباییهای دنیا فخر بفروشد

من چطور می توانم نگاهت کنم و بگویم که ای عزیزترین من می خواهم تا ابد در کنار تو بمانم

وقتی به چشای تو نگاه می کنم می توانم پرواز را به خاطر بسپارم و تا وقتی که کنارم هستی می توانم در اوج آسمانهایی با رنگ عشق و بر فراز ابرهایی با چشمانی تر پرواز کنم

چشمان تو رنگ عشق را به خود گرفته است و خدا پاک ترین نگاهها را به تو ارزانی داشته است

شیرین ترین رویای من و بهترین خوابهای من دیدن چشمان تو است

دوست دارم تا لحظه مرگم تو رویایی باشم که تو در آن حضور داشته باشی

بجای اینکه به تاریکی لعنت بفرستی یک شمغ روشن کن

بی باک ترین در ختان در کویر می رویند و گرانبها ترین گنجها در خرابه ها جای دارند

سیلی زدند بر تو  دل آسمان شکست

                                           لبخند عشق بر لب رنگین کمان شکست

نمی وزید، زخمه سکوت اختیار کرد

                                            مضراب های زخمی گیتارمان شکست 

پلکی به هم زدیم ،نبودی بدون شک 

                                          پشت زمین و بغض زمان  ناگهان شکست 

حق می دهم به گیجی تقویم وخاک ،چون

                                                 قلبی که مثل خدا مهربان بود ،شکست

طرحی کشیدم از تب و از بی قراری ام 

                                                هی سایبان کشیدم و هی سایبان شکست 

جغرافیا ی عاشقی ام در کویر ماند 

                                        شاید شبیه تو بانو جوان شکست

انسان با یک دست زندگیش را می سازد و با دست دیگر آنرا ویران می کند.

لحظه های با تو بودن مثل بودن تو بهشته

شاید آسمون هفتم قصمو با تو نوشته

دوست دارم صدات کنم من تو شبای بی صدایی

دوست دارم با تو بمونم تو که بهترین صدایی

تویی بهترین ترانه واسه دل سپردن من

هر چه گشتم در اين شهر نبود اهل دلي كه بداند غم دلتنگي و تنهائي من

 

 

   اين كلمه را از حفظ نمی گويم ، اين كلمه مقدس را از ته دلم می گويم .آری از ته دلم                       صدای آهسته می گويم كه دوستت دارم

      

 

 را تن پوش جانم مي كني

 

چتري از گل سايه بانم مي كني

 

اي صداي عشق در جان و تنم

 

آن سكوت ساكت و تنها منم

 

من پر از اندوه چشمان توام

 

آشنايي دل پريشان توام

 

 

 

آتش عشق تو در جان من است

 

عاشقي معناي ايمان من است

 

كي به آرامي صدايم مي كني

 

از غم دوري رهايم مي كني

 

اي كه در عشق و صداقت نوبري

 

...كي مرا با خود از اينجا مي بري

 

 

کاشکي در کوچه هاي کودکي گم مي شدم

 
هم صداي قاصدک هاي تکلم مي شدم

مي نشستم زير آواز سپيد چلچله

بار ديگر خيس باران ترنّم مي شدم

زندگي را مي دويدم تا فراسوي اميد

 

تا که در چشم تماشا يک توهّم مي شدم

آرزو مي چيدم از رنگين کمان شاپرک

ناگهان در جنگل پروانه ها گم مي شدم

مي تکاندم غم غبار اشک را از چشم دل

مهربان ، همبازي عشق و تبسم مي شدم

کوچ مي کردم ازين تنهايي خاکستري

بي ريا همسايه ي لبخند مردم مي شدم

کودکي آن سوي حسرت چشم در راه من است

کاشکي در کوچه هاي کودکي گم مي شدم

     

میروی    کوله بارت بر دوش    پره از شوق رسیدن به سحر   میبری    روح مرا هم با خود   که بمانم همه شب چشم به در   میروی    به خود گذاری تن تنهایم را   که بمیرد پس درهای قفس این تنها   میروی سحر    چه بیخود دل من غرق تمناست هنوز   شب من تشنه ی فرداست هنوز   میروی تو   این زمان لحظه ویرانی ماست   رفتن از پشت نگاهت پیداست   دوست دارم خودت هم خوب می دونی که دوست دارم به همین خاطره که اذیتم می کنی ولی من همیشه و تا آخرین لحظه عمرم کنارت می مونم و خواهم ماند .

 

دوستت دارم،         برای بخشی از وجودم که تو شکوفایش می کنی،  

 

 

دوستت دارم،        

 

چون دست بر دل افسرده ام می نهی،          

 

زنگارهای بی ارزش و بی مقدار به سویی می زنی،  

      

و نورمی تابانی بر گنجینه های پنهانی که،       

 

تاکنون در ژرفا مانده بودند. 

       

 

 

 

یک نفر دلتنگ است یک نفر می گرید یک نفر سخت دلش

 

بارانیست .....

 

 یک نفر در گلوی خویش بغض خیسی دارد 

 

 بغض کالی دارد یک نفر طرح وداع می کشد روی گل سرخ

 

خیال ...........

 

 

   

 

 

 

 

 

 ما انسانها یاد گرفتیم هر چیزی را آماده از دکان بخریم و چون هیچ

 دکانی دوست معامله نمیکند انسانها مانده اند بی دوست.

      انسانها نسبت به آنچه اهلی میکنند مسئولند.و وقتی نگاهم به آن

 نگاه حزن انگیز می افتد و دلم میلرزد یعنی اهلی شده ام.

   نگاهت رنج عظیمی است وقتی

                       یادم می آورد که

                              چه چیزهای فراوانی را هنوز به تو

                                                                نگفته ام.

چقدر بی خبری از تو برایم سخت است ...

                                کاش می فهمیدی!؟!

  امروز حافظ حرف جالبی زد:

           درد عشقی کشیده ام که مپرس

                                  زهر هجری چشیده ام که مپرس!

چقدر آشنا بود حرفش بر دل زخم خورده ی من!

                     فقط کاش می دانستی؟

 

دیشب فقط میتوانستم به خواب پناه ببرم.

                 " خواب رویای فراموشی هاست

                        خواب را در یابم که در آن دولت خاموشی هاست.

 من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها می بینم

    و ندایی که به من می گوید:

          گرچه شب تاریک است

    دل قوی دار سحر نزدیک است."

       کاش زمان به عقب برمی گشت

 

 

 

کاش می شد ........................ ! عشق مال تو ، نفرت مال من !

تبسم مال تو ، آه مال من !

خورشيد مال تو ، ظلمت مال من ! دريا مال تو ، بيابان مال من ! لبخند

مال تو ، اشک مال من !

رسيدن مال تو ، بريدن مال من ! پيروزی مال تو ، شکست مال من !

زندگی مال تو ، مرگ مال من ! همه خوبی ها مال تو ، ولی تو مال من

 

 

 

 

زندگی یعنی غرق شدن در دریای عشق مثل 

 

    تایتانیک...........              

 

 

 

                    عشق تو در وجود من هدیه ی  جاودانه است

 

                                   برای زنده بودن قشنگترین  بهانست

 

                               دوست داشتن تو مثل عطر خوش بهاره

 

                                    با تو نفس کشیدن پایان انتظاره

 

 

اگه کسی رو دوست داشته باشی.نمی تونی تو چشماش

زل بزنی. 

نمی تونی دوری شو تحمل کنی.نمی تونی بهش بگی

  چقدر دوستش داری.

 نمی تونی بهش بگی چقدر به اون نیاز داری.واسه

 همینه که عاشقا دیوونه می شن

 

 

زندگی  افسانه ی افسانه هاست هر که دل ببندد به آن دیوانه ی دیوانه هاست

 

زندگی زیباست ای زیبا پسند            زیبا اندیشان به زیبا می رسند

آنقدر زیباست که ای بی باز گشت      کز برایش می توان از جان گذشت

 

زندگی را دوست دارم در پناه دوست در پناه عزیزانم

دوستت دارم

                    با صداقت                                                                                                                                          

                                           بی نهایت

                                                                تاقیامت

 

امشب دلم خیلی گرفتس   نمی دونم چرا   اما  بدجوری دلم هوای عشقمو کرده   

اصلا  حوصله هیچکس و ندارم  حتی خودمو  همش چشم انتظارم تا بیاد   خدا کنه که بیاد چون فقط  اونه که می تونه منو از این حالت در بیاره  

                 

 

^{وقتی گريه ميکنم}                     

                 ^{تورا در ميان اشکهايم ميبينم}

^{اما اشکهايم را پاک می کنم}                       

                 ^{تا کسی تورا نبيند عشق من}

 ^{وقتی گريه ميکنم}                     

                 ^{تورا در ميان اشکهايم ميبينم}

^{اما اشکهايم را پاک می کنم}                       

                 ^{تا کسی تورا نبيند عشق من}

 

چقدر برگهاي پاييزي

                            در زير پاي عابران

                                                زيبا نامت را فرياد مي كنند...

 

زلال نگاه به رنگ مردمک نیست...

                                   آنچه چشمانمان را لایق بصیرت می کند عمق نگاه است.

چشم چون چاه تا عمق نداشته باشد به زمزم نمی رسد

 

يادم مي آيد روزي نوشتم:

" ابر خاكستري بي باران دلگير است و سكوت تو پس پرده ي خاكستري تلخ كدورت افسوس سخت دلگير تر است!"

           و كسي برايم جواب نوشت:

"شوق باز آمدن سوي توام هست اما

                    تلخي سرد كدورت در تو     پاي پوينده ي راهم بسته

                              ابر خاكستري بي باران    راه بر مرغ نگاهم بسته . "          

             كاش حالا كسي بود كه برايم هيچ نمي نوشت ، فقط مرا هنگام نوشتن درد تنهايي ام

                                                                                                                   نظاره مي كرد.                  

       چقدر تنهايي آن هنگام كه همه در كنارم بودند به نظرم ساده  مي آمد. 

 

چاره ی هر شکستگی آتل است

                          اما

                         تو بر دلشکسته ی من دل ببند... دل

 

 

 

همه عمر بر ندارم سر از این قمار مستی

                                           که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی.....

 

عشق چيزي نمي دهد مگر خود را و چيزي نمي گيرد مگر خود را ....

اما آيا واقعا اين طور است؟

چقدر خوب است که تو رو دارم ...

       هرگز فکر نمی کردم کسی که روزی به او گفتم دوستیمان بیهوده است در شرایطی که حتی خودم هم نمی دانستم چه کنم به دادم برسد!

                 چقدر احساس می کنم که به تو مدیونم!

عزیزم ...... تنها میتوانم بگویم

                                             دوستت دارم. 

 

 

چند روزی است در دلم مانده :

              آسمان بار امانت نتوانست کشید

                                                          قرعه ی کار به نام من دیوانه زدند.

 

دلم بدجوری گرفته ٬چشم به راه خبری از کسی هستم٬   

                                         دعا کنید از چشم انتظاری در بیام!

 

گریه ی دیشب آسمان از شوق بود یا افسوس نمیدانم

                 فقط میدانم که خدا با هر قطره

                                       می گفت:"دوستت دارم."

 

آسمان دوباره گریه میکند

                                           اما این بار

   از شوق آشتی من با تو که

 خیلی وقت نیست از هم بی خبریم.

 

ابر خاکستری بی باران دلگیر است

و سکوت تو پس پرده ی خاکستری تلخ کدورت

                                            افسوس

سخت دلگیر تر است!

 

فقط تو را دوست دارم....

 گر...

اگر باد بودم می وزيدم،

اگر ابر بودم می باريدم،

اگر مهر بودم می تابيدم،

اگر خدا بودم می آفريدم تا بدانی دوستت دارم ....

اگر ابر بودی به انتظار اشکت می نشستم،

اگر مهر بودی در پرتو ات خود را گرم می کردم،

اگر باد بودی چون برگ خزان خود را بدستت می سپردم،

اگر خدا بودی به تو ايمان می آوردم تا بدانی دوستت دارم،

اگر هيچ بودی از تو ابر سپيدی می ساختم،

از تو خورشيد با شکوهی بوجود می آوردم،

تو را نسيم ملايمی می کردم

از تو خدايی بزرگ می ساختم،

تا بدانی که فقط تو را دوست دارم....

 

             

 

            آشنای امروز همیشه سبز می خشکد ، همیشه ساده می بازد

                          فراموش شده فردا همیشه لشکر اندوه ، به قلب ساده می تازد

                                            ***

                                                 ای عشق همه بهانه از توست

                                                من خاموش و این ترانه از توست

                                                                  *** 

                                                 در این دنیا نکردم من گناهی

                                                فقط کردم به چشمانت نگاهی

                                                    اگر باشد نگاه من گناهی

                                               مجازاتم بکن هر طور که خواهی

                                                                 

                                                                  ***

                                      محبت را به دل دادن صفای سینه می خواهد

                                      به یاد یکدیگر بودن دلی ب یکینه می خواهد

 

                                                                  ***

                                   دوست داشتم نگین انگشتری بودم در دستان تو

                                   اما نه

                                          شاید روزی برسد که تو آن را گم کنی

                            دوست داشتم دسته گلی بودم سرخ و آتشین در دستان تو

                                   اما نه

                                          شاید روزی برسد که تو آن را پر پر کنی

 

                                                                  ***

 

                وقتی غربت را بیش از هر چیز احساس میکنم

                                                انگار که حرف های ناگفته در سینه ام دارم

                  وعقده ای بزرگ می گردد

                                                 دلم هوای گریستن می کند

               یک نگاه مهربان کینه را کم می کند

                                                 سینه ها را خالی از غم و غصه می کند

               با نگاهی مهربان غنچه ای وا می شود

                                               به لبان خسته ام خنده پیدا می شود

 

                                                                 ***

 

                                              چون کسی آگاه از تقدیر نیست

                                                 یادگاری بهتر از تصویر نیست

                 

                                                                 ***

 

گویی که دارد آشیان   

                           خورشیدزیبا در دلم                              

                                                                                 

تا در میان دست خود            

                           با شوق می گیرم قلم

حتی شب تاریک هم           

                           آنگاه روشن می شود                                           

دنیا سراسر پیش من         

                           مانند گلشن می شود

هم خار چون گل می شود

                           هم سنگ چون در می شود

حتی زمستان هم زمین

                           از بوی گل پر میشود

در باغ قلبم ناگهان

                           سرشار گوهر می شود

 

   وقتی از نیش قلم  یک قطره جاری می شود

     دشت وجود من ا زآن باغ بهاری می شود

 

                         

 

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

                                     کسی جایی در این خانه ویرانه ندارد

این غمی را که دنیا در دل ما می کند

                                     هر که باشد ترک دنیا میکند

همچو فردا رسید امروز را فردا میکنم

                                     دلم دریا به اندازه ی درده

نگاهم خانه ی خاموش و سرده

                                     ببین در این لحظه های بی تو بودن

به شهر کوچک قلبم چه کرده

 

                        

زندگی دشت غم است و دنیا غروب آرزوها

                                                       زندگی سرگذشت ، در گذشت آرزوهاست

زندگی سرشار از لحظه های دیدنیست

                                                       زندگی قصر تلخ من و توست

زندگی پس است میان مرگ و تولد

                                                       زندگی یک قصه ی فنا شدنی است

ولی زندگی هر چه هست برای من زیبا و دوست داشتنی است .

 

                         

 

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های باب ناب

عشق یعنی قطره ای دریا شدن

عشق یعنی دیده بر در دوختن …                                            

   

     

 

 

      زندگی را دوست دارم

            نه در قفس

      عشق را دوست دارم

            نه در هوس

        تو را دوست دارم

          تا آخرین نفس

              

           

       بر روی گل نوشتم پر پر شد

                                                     بر روی سنگ نوشتم  ریز ریز شد

       بر روی ساحل نوشتم دریا آن را برداشت

                                                     بر روی قلب کوچکم نوشتم  دوست دار م

 

                                                         ***

                 برای چشم خاموشت بمیرم

                                                   کنار چشمه نوشت بمیرم

                  نمی خواهم در آغوشت بگیرم

                                                   که می خواهم در آغوشت  بمیرم

 

 

 

در آسمان

دو چیز افسونم می کند،

آبی بیکران

و خدا.

 

آن را می بینم

و می دانم که نیست.

اورا نمی بینم

و می دانم که هست

 

عشق زندگی است.

عشق هرگز خطانمی کند،

وزندگی، تازمانی که عشق هست، به خطا نمی رود.

بسیار عشق ورزیدن ، یعنی برای ابد زیستن.

زندگی جاوید سراسر به عشق پیوسته است.

عشق بردبار است.

عشق ، مهربان است.

در آتش حسد نمی سوزد.

کبر ندارد،غرور ندارد،

از ناراستی شاد نمی شود ،اما با راستی به شعف می آید.

در همه چیز صبر می کند.

همه راباور می کند،

همواره امیدوار است و همواره ،بردبار.

عشق،هرگز نابود نمی شود.

اما پیشگویی ها نیست می شوند

و زبان ها پایان می یابند

و دانش زایل می شود.

زیرا

دانش ماجزیی است و

پیشگویی ما جزیی است

اما آنگاه که کامل بیاید،جزیی نابود خواهد شد.

 ....

اینک اما سه چیز می ماند:

ایمان، امید ،و عشق.

اما برترین آنها ،عشق است.

اگر ایمانم چنان کامل باشد،

تا آنجا که کوههار ا جابه جا کنم،

و عشق نداشته باشم، هیچم.

 

دانه بـــودم، خواب بودم خوابِ خواب        خفته دردنیـــــــای بی رنگ و لعاب چشم من بر رو شنی ها بسته بود         دانه ام از ظلمت شب خستــه بود آتشـی آمد به جانـــــــم برنشست         نور آمـد ظلمــت شب را شکســت خانه ی من خلـــوتی نمنــــاک شد         نور، سوی هجـــــرتم از خــاک شد نام شمس و نور تابـــــم بـــرده بود         آفتــــــابی دانه ام را خــــــوانده بود ســرزدم برسنـگـــــها راهی شدم          همــــــــره دنیای بی خوابی شدم رو به سوی نورکـــــردم، گل شدم          همـــــــدم پروانه و بلبــــــــل شدم صبح ،چشمــم رو به سوی نور بود         شب، غمـــــم از هجر او پرشور بود آفتابی بود و دشت و بیشـــــه ای          من گـــــل نازک تن بی ریشــــه ای برگـــهایم رنگ از خورشیـــــــد برد          سینــــــه ام درشام هجر او فســرد با حضـــورش خانه ام را باغ کــــرد          آتش هجـــــــرش دلـــــم را داغ کرد چشــــم من جز روی زیبایش ندید         عشـــــق آمد در وجــــــود من پدید چشم در چشم و دلم رو سوی او          بار بستـــــــم؛ مقصــــد من کوی او گردش چشمم به رویش خیره بود          عشـــق ما یک آتش دیرینـــــــه بود دائمـــــا رویم به سمـت نـــــور بود         زندگی بی او شـــبی دیجـــــور بـود قصه عشقــــم به عالم شد خبــر          من به سـوی نور می کردم سفـــــر عاقبت عشقم به وصلش دررسید          نورگشــــتم، کس اثر از گــــــل ندید من اسیر آفتـــــــابی گشتـــــه ام          عاشق خورشـــیـد نابی گشــته ام آفتــــــاب زندگی بخشم بتـــــــاب          تابمــــانم من گـل رو بآفتــــــــاب

...جاده رفتن نيست
جاده مصدر نيست
 جاده تكرار يك صيغه ي غربت بار است
 جاده يك صيغه كه تكرارش
گردبادي است كه با خود خواهد برد
كه برد
هر چه برگ و بر باغ دل تو
هر چه بال و پر پروانه ي پندار مرا
جاده رفتن نيست
 جاده طومار و نواري نه و جوباري
جاده يعني رفت
 رفت
رفت
 همين

 

شب ستاره ای به زمین می کشند وباز           

                                        این آسمان غم زده غـــــرق ستـــــاره هاست         

 

بودی و بودنت راتاب نمی آولا چگونه تحمل کنم حجم سنگین نبودنت را؟

 

آفتابی بودی و در سراچه ی خانه ام می درخشیدی

چگونه کنار زنم آن ابرهای سیاهی که رویت را پوشانده اند؟

بهار بودی و در دشت زندگانیم رویش را می پراکندی

کدامین خزان را نفرین کنم که تو را پژمراند؟

 

ای عطر گریخته ام

ذره های رنگینت را در کنار کدام مولکول هوا جستجو کنم؟

و عطر دلنشینت را

برکدام پیراهن ببویم؟

 

             ***

پاییز است

ومن هنوز در این فکرم

که آیا تو دوباره با بهار باز خواهی گشت؟!

 

دست از طلب ندارم تا کام من برآید                   یا تن رسد بجانان یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر                    کز آتش درونم دود از کفن بر آید

 

وقتی قدم به کاشانه قلبم نهادی،ويرانه اين قلب شکسته را اميدی تازه بخشيدی.وقتی طنين صدايت کاشانه قلبم را پر کرد،روزگار خاکستری و شب های تاريک و خموش زندگی و لحظه های تلخ عمرم را از ياد بردم.وقتی چشمانت را که به وسعت دريا بود و به پاکی و زلالی آب بود به من دوختی و لبهای زيبايت برايم سخن گفت ، زندگی ام رنگ تازه ای به خود گرفت و تازه توانستم اميد را به گونه ای شاعرانه معنا کنم...

آری ای پرنده کوچک قلبم ، زندگی در کنار تو و در رويای تو بودن برای من زيباست

 

 یک نفر مست پیش می آید

کوزه در دست پیش می آید

عاشقی جرم نیست ای مردم

اتفاق است پیش می آید

 

یادت باشه تو برای دنیا یه نفری

 ولی میتونی برای یک نفر

یک دنیا باشی

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببخش

اگه نگام گم می شه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو میشمرم

اگه همش پیش همه بهت می گم دوست دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم

منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم

منو ببخش اگه تو رو می سپارمت دست خدا

اگه پیش غریبه ها بجای تو می گم شما

منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

تو یه فرشته ای و من خیلی باشم یه ادمم

منو ببخش اگه فقط می خوام بشی مال خودم

ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم.

 

 

دلی که میشود از غصه تنگ ...می ترکد

چه جای دل که درین خانه سنگ می ترکد !!!

درآن مقام .. که خون از گلوی نای ..چکد

عجب نباشد اگر بغض چنگ می ترکد

 

 

چنان درنگ به ما چیره شد ... که سنگ شدیم !

دلم ازین همه سنگ و درنگ ... می ترکد

 

بیا ز سنگ بپرسیم  ...که از حکایت فرجام ما چه میداند..

از آن که عاقبت کار جام با سنگ است !

بیا ز سنگ بپرسیم ......

نه بی گمان همه در زیر سنگ .. می پو سیم

و نامی از ما بر روی سنگ می ماند ؟؟؟

 

درون آینه ها در پی ....چه .... می گردی ....؟

 

  يكي بود و يكي نبود

       اوني كه بو د تو بودي و اوني كه نبود من بودم

   يكي داشت و يكي نداشت

       اوني كه داشت تو بودي و اوني كه تو رو نداشت من بودم

   يكي خواست و يكي نخواست

       اوني كه خواست تو بودي و اوني بي تو بودن رو نخواست من بودم

   يكي آورد و يكي نياورد

    اوني كه آورد تو بودي و اوني كه جز تو به هيچ كس ايمان نياورد من بودم

   يكي برد و يكي باخت

       اوني كه برد تو بودي و اوني كه دل به تو باخت من بودم

   يكي گفت و يكي نگفت

اوني كه گفت تو بودي و اوني كه دوست دارم رو به هيچ كس جز تو نگفت من بودم

   يكي ماند و يكي نماند

       اوني كه ماند تو بودي و اوني كه بدون تو نماند من بودم .

 

     

باز هم تک و تنها به تو می اندیشم و از دوریت به درگاه خداوند متصل می شوم و از او که بهترین پناهگاه برای عاشقان است عاجزانه درخواست می کنم که همیشه در کنار تو باشم  ای خدای مهربان کمکم کن که بتوانم این لحظه های سخت را تحمل کنم

 

 

برای عشق باید جنگید نباید اونو گدای کرد

دل ز من بردی و پرسیدی که دل گم کرده ای؟

این چنین طراری ات با من مسلم کی شود؟

چون مرا دل خستگی از آرزوی روی توست

این چنین دل خستگی زایل به مرهم کی شود؟

غم از آن دارم که بی تو همچو حلقه بر درم

تا تو از در در نیایی از دلم غم کی شود؟

 

دوست داشتنت

در حیطه ی اختیار ِ دلم نیست

چنان که دوست نداشتنت

چه با من کرده ای؟
رنگی شده ام

همه آنچه به آن

می اندیشم

می نگرم

می خواهم

رنگی دیـــــــــــگر یافته اند

طعمـــــی دیگر

چه با من کرده ای؟

 

 

 

می گفتی:
آنقدرصبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر میکنم برایت
تا آسمان بگــــــــــــرید برایم
راست می گفتی
آنروز که می رفتی
آســــــــــــــمان می گــــریست

برای مــــــــــــن
که چه ســــــــــــاده دلانه
باور کردم فریبش را
راست می گفتی
راست

 

 

 

 

 

 

باغبان میداند
که چه مفهوم بود در گل یاس
و گل مریم این باغ چه اندازه نکوست
و چه اندازه دل نسترن از غصه پر است
باغبان می فهمد
که صفا ریخته است در دل او
و خدا میداند
که گل از باغ نگردد خالی...

 انتظار: می‌تونه خیلی شیرین باشه
می‌تونه سخت باشه
می‌تونه هیجان انگیز باشه
می‌تونه بیهوده باشه
می‌تونه هر لحظه امید رو تو دلت زنده کنه
می‌تونه بیش‌تر و بیش‌تر نا امیدت کنه
می‌تونه قلب مرده‌ات رو به تپیدن وادار کنه
می‌تونه گل توی دستت رو پژمرده کنه
می‌تونه تو رو از تو بسازه
یا می‌تونه درونت رو ویران کنه
انتظار چیز غریبیه

عشق غیر منطقی ست

                  عشق نا معقول است

                                    عشق زندگی ست

                                                                 عشق تمامی تناقضات را در بر می گیرد

عشق حتی قادر است نقطه ی مقا بل خود نفرت را هم در بر گیرد

 

 

 

 

زیر خاکستر ذهنم باقیست آتشی سرکش و سوزنده هنوز

یادگاری است ز عشقی سوزان که بود گرم و فروزنده هنوز

عشقی آن گونه که بنیان مرا سوخت تا ریشه و خاکستر کرد

غرق در حیرتم از این که چرا مانده ام زنده هنوز!!..........

گاهگاهی که دلم می گیرد پیش خود می گویم

آن که جانم را سوخت یاد می آورد از این بنده هنوز؟؟

سخت جانی را بین که نمردم از هجر

مرگ صد بار به از بی تو بودن باشم

گفتم از عشق تو خواهم مرد!

چون نمردم هستم پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گر چه از فرط غرور اشکم از دیده نریخت

بعد تو لیک پس از آن همه سال

کس ندیده به لبم خنده هنوز

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت!!

سال هاست کز دیده ی من رفتی لیک

دلم از مهر تو آکنده هنوز.......!!!!

 

 

 

کسی مرا به آفتاب ، معرفی نخواهد کرد
   کسی مرا به ميهمانی گنجشک ها نخواهد برد
   پرواز را بخاطر بسپار
   پرنده مردنی ست

 

به هنگام وداع دستي تکان ميدادي ولي افسوس مي رفتي .....

 براي گريه هايم مرحمي بودي ولي افسوس مي رفتي ....

نمي دانم چرا گفتي: ميان من وتو فرسنگها فاصله است کاش ميشد تا برايم بار ديگر قصه ميگفتي واي افسوس بايد مي رفتي .....

چه آسان کوله بارسفرت را بستي آيا ميداني چه عاشقانه پشت سرت گريستم وهق هق شبانه ام قلب ستاره هاي قريب را لرزاند

آيا ميداني؟

اگر ميداني برگرد واين تنهاترين تنها را تنها مگذار

                       برگرد...       

                                           برگرد ....

                                                برگرد....

می دونی تنها شباهت من و تو چيه؟

هر دو تامون دل داريم

می دونی بين اين دو تا دل چه فرقيه؟

دل من ديونه توست اما دل تو ...